Pilitin ang mga Tao, Punuin ang Bahay ng Diyos

My SMART Journal

Bible Reading:Luke 14:15-24

S-ignificance: “Pilitin ang Mga Tao, Punuin Ninyo ang Aking Bahay.”

M-essage: “Kayat sinabi ng Panginoon sa alipin, ‘Lumabas ka sa lansangan at sa mga landas, at pilitin mong pumarito ang mga tao, upang mapuno ang aking bahay.”

                Ang mga talatang ito ay mula sa talinhaga ng Panginoong Hesus patungkol sa malaking piging na inihanda ng isang hari. Naihanda na ng hari ang lahat ngunit ang mga kaibigang naanyayahan ay ayaw dumalo at may kanya-kanyang dahilan. Hindi naging karapat-dapat ang mga naanyayahan kaya ang imbitasyon ay ibinigay na lamang sa mga pangkaraniwang tao. Pagbalik ng aliping inutusan ng hari para mag-imbita ng mga tao, may marami pa ring silid. Dito, sinabi na ng hari na pilitin ang mga tao na dumalo upang mapuno ang kanyang bahay.

                Kanino pa natin ito ihahambing kundi sa Diyos Ama na inihanda na ang langit para sa atin. Siya ay nag-aanyaya upang punuin natin ang Kanyang tahanan. Siya na Diyos na lumalang sa atin ang siyang may masidhing pagnanasa na bumalik tayo sa Kanyang tahanan. Napalayo na tayo sa Kanya dahil sa ating mga kasalanan. Hindi na tayo karapat-dapat subalit nandiyan pa rin Siya at gusto Niya na tayo ay pumasok at punuin ang Kanyang tahanan.

                Ang langit na tahanan ng Diyos ay binuksan para sa atin. Bihirang bubuksan ng isang napakayamang tao ang kanyang bahay para sa mga pangkaraniwang tao. Kung bubuksan man ng mayaman ang kanyang tahanan, ito’y para sa mga mayayamang kaibigan din. Subalit sa Diyos ay hindi. Hindi Siya nagtatangi; hindi Siya namimili—ang lahat ay inaanyayahan. Kabilang ka sa Kanyang inaanyayahan. Nasubukan mo na bang imbitahan ng isang kilala,mayaman at maimpluwesyang tao? Hindi ba’t pakiramdam mo ay espesyal ka? Tatanggi ka kaya kung siya na mismo ang nag-iimbita sa ‘yo?  Magdadahilan ka kaya at sasabihing hindi mo maharap ang dumalo? Uunahin mo kaya ang ibang mga bagay?

                Nakakalungkot, ngunit ganyan ang ginagawa ng  maraming tao sa Diyos! Ang Diyos ay nag-iimbita na dumalo sa Kanyang inihandang piging—ang kasal ng Kanyang Anak. Nag-aanyaya Siya na punuin natin ang Kanyang tahanan. Ano ang ginagawa ng tao sa paanyayang ito? Ano ba ang kanilang inuuna? Hindi ba’t mga bagay na pansarili lang? Ang mga bagay sa mundong ito ang ating pinagkakaabalahan at hindi ang mga bagay na patungkol sa Diyos. Dahil dito ay di napapahalagahan ang pinakadakilang paanyaya na dumating sa tanang buhay natin.

A-pplication: Para sa akin ang application ng talinhagang ito ay nag-iba na. Noong una, ang application nito sa akin ay tanggapin ang paanyaya ng Hari, ng Diyos patungo sa Kanyang tahanan. Tinanggaap ko ang paanyaya noong tinanggap ko ang Kanyang Anak na si Hesus sa aking puso.  Ngayon, ang application naman ng talinhagang ito sa buhay ko ay bilang alipin ng Diyos na nag-iimbita. Ang salita ng Diyos sa Kanyang alipin ang siyang nangungusap sa akin: “Pilitin mong pumarito ang mga tao upang mapuno ang  aking bahay.”

Paano ko ba pipilitin ang mga tao? Alangan namang tututukan ko sila ng baril at piliting tumanggap sa Panginoon. Di kaya kulungan ang bagsak ko niyan? Palagay ko, sa talatang ito, may kinalaman ang salitang “persistence”. Kapag ang mga tao’y  tumanggi, hindi tayo kaagad-agad sumusuko kundi nagpapatuloy pa rin. May mga tao kasing hindi nakukuha sa minsanan lamang. Maaring tumanggi sila ngayon pero pwedeng tumanggap bukas. May kinalaman din ang talata sa salitang “diligence” o kasipagan.  Kasi hindi magiging mapilit ang taong tamad; ‘yung taong masipag lang ang mapilit. Ang salitang “resourceful” ay maikakabit din natin sa taong mapilit; kasi gagawin niya ang lahat, gagamitin ang lahat ng paraan para magawa niya ang dapat niyang gawin. “Kung gusto, may paraan, kung ayaw, maraming dahilan,” ika nga nila.

R-esponse: Panginoon, bilang Inyong alipin, tulungan po Ninyo ako na magiging mapilit sa aking pag-aanyaya sa mga tao sa Iyong kaharian. Ilayo po niyo ako sa panghihina ng loob kung tumatanggi ang mga tao; sa halip ay lalo pang magpatuloy sa aking gawain bilang Inyong alipin. Dalangin ko po ang kasipagang nanggagaling sa inyo at tulungan Niyo po akong gamitin ang lahat sa akin at mag-isip ng iba-ibang paraan para mahikayat ko sila sa Inyo. Dalangin ko poi to sa pangalan ng Panginoong Hesus, Amen.

T-ext: Luke 14:23

God's Preparation for His Leader

My SMART Journal

Bible Reading: Exo. 1-2

S-ignificance:  God’s Preparation For His Leader

M-essage: The first forty years of Moses’ life was spent as a prince at Pharaoh’s court. He spent another forty years in the wilderness after this as a shepherd. He had now finished his second forty when God called him to deliver Israel from Egypt. His forty years training as a prince in Egypt was not enough so God had to train him again in the desert. Academic preparation, no matter how good it is, is not enough for a  leader. He needs a spiritual education from God, where his character is molded so that he could stand the different kinds of pressures. Our relationship with God is very important if we are to lead.

A-pplication: People tend to depend on secular education when it comes to leadership. We elect our leaders basing on their degrees and educational attainment. Not so with God; He looks on the character of the man.  As for Moses, he was trained as a shepherd in the desert—a poor employment in people’s eyes, but in God’s sight, it’s the perfect training  for a man who would lead millions of people someday. His training as a simple shepherd in the desert molded his character. Because of this, God was able to use him mightily and the deliverance of Israel was made possible because of the life of this man.

R-esponse: Lord, thank You, that even the sad experiences in my life can be used in molding my character. I give them all to You because You can turn them all for my good. I give You praise, Amen!

T-ext: Exo. 3:1-4

"Erase! Erase! Erase!"

My SMART Journal

Bible Reading: Deuteronomy 12

S-ignificance: “Erase! Erase! Erase!”

M-essage: Sa puntong ito, sinasariwa ni Moises sa Israel ang utos ng Diyos sa kanila kapag napasa-kanila na  ang lupain ng Canaan. “Ito ang tuntunin na kailangan ninyong sundin sa lupaing ibibigay sa inyo ni Yahweh upang ariin ninyo habang panahon. Gibain ninyo ang lahat ng lugar na pinagdarausan nila ng pagsamba sa kanilang mga diyos-diyusan: sa itaas ng mga bundok, sa mga burol, at sa lilim ng mga punong-kahoy. Gibain ninyo ang kanilang mga altar, pagputol-putulin ang mga sagradong haligi, sunugin ang kanilang mga Asera, durugin ang kanilang mga diyus-diyusan, at alisin sa lugar na yaon ang anumang bakas nila.” (Deut. 12:1-3)

                Nais ng Diyos na burahin ng Israel ang mga taong nakatira sa lupaing yaon, pati ang kanilang mga diyus-diyusan at lahat ng mga bagay na may kaugnayan dito. Ang totoo’y ang lupang ito na ipinangako kay Abraham ay napuntahan na niya noon pa; subalit bakit hindi na lang siya dito pinatira noon pa upang sa ganun ay dito na rin isilang ang kanyang magiging angkan—ang bayan ng Israel? Ang kasagutan ng tanong na ito ay makikita sa Gen. 5:16. “Daraan muna ang apat na salinlahi bago sila makabalik dito, SAPAGKAT HIHINTAYIN KONG MAGING SUKDULAN ANG SAMA NG MGA AMOREO BAGO KO SILA PARUSAHAN AT PALAYASIN.”

                Ngayon na nga ang panahon at ang mga kasalanan ng mga nakatira sa lupaing ito ay umabot na sa sukdulan. Ngayon, sila’y ipinabubura ng Panginoon sa pamamagitan ng Israel. Partikular din ang Diyos patungkol sa pagbura ng mga lugar na pinagdausan nila ng kanilang pagsamba sa kanilang mga diyus-diyusan. Ang mga diyus-diyusang ito kasi ang nagbulid sa kanila sa sukdulang kasamaan.  Mas maliliwanagan pa tayo dito kung ating babasahin ang mga huling talata ng Deuteronomy 12.

                “Kapag napalayas na ni Yahweh ang mga tao sa lupaing iyon at kayo na ang nakatira doon, huwag ninyong tutularan ang kasuklam-sukalam nilang gawain. Ni huwag ninyong ipagtatanong ang ginagawa nilang pagsamba sa kanilang mga diyus-diyusan. Huwag ninyong gagawin kay Yahweh ang karumal-dumal na gawain nila sa pagsamba sa kanilang diyus-diyusan; ang pagsusunog ng kanilang mga anak bilang handog.” (Deut. 12:29-31).

                Kaya pala sila ipinabubura ng Diyos! Sukdulan na talaga ang kanilang kasamaan.  Paano magagawa ng isang magulang na susunugin ang kaniyang anak para lamang sa diyus-diyusan? Hindi ba’t natural sa isang magulang na kaawaan at protektahan ang kanyang anak? Sa ginagawa nilang ito, sa tingin ko, ang mga taong ito’y nilukuban na talaga ng masamang espiritu ni Satanas! Ang mga taong ito’y binigyan na ng Diyos ng mahabang panahon para magbago, ngunit sa halip na magsisi’t manumbalik sa Diyos ay lalo lang inialay ang kanilang mga sarili sa Diyablo, ang kaaway ng Diyos. Wala na talaga silang pag-asa, kaya’t sa pamamagitan ng bayan ng Diyos, ang Israel, ay ipinabubura sila pati ang kanilang ala-ala sa lupa. Kaya pala pati batang paslit at mga babae ay ipinapapatay ng Diyos (Deut. 3:6), sapagkat sa pagkakataong ito, sila’y parang kanser na dapat nang alisn. Para din silang mga sakit na nakakahawa, at masahol pa sa lahat, sila’y nakaalay na kay Satanas mula noong bata pa kaya’t wala na talagang  pag-asa. Kung hindi sila aalisin ng Diyos sa mundo, pag sila’y dumami pa, manganganib din ang buong sanlibutan.

A-pplication:  Kung minsan, mahirap unawain ang sinasabi ng Biblia na ang Diyos ay maawaing Diyos kung nababasa natin na ang Diyos ding ito ang nag-uutos sa mga Israelita na lipulin lahat at hindi ititira ang mga matatanda, mga babae at pati na ang mga bata. Ang mga lugar kasing ginawan ng ganito ay mga lugar na kung saan ay wala nang pag-asa at natapos na ang panahon na ibinigay ng Diyos sa kanila upang talikdan ang kanilang masasamang gawa. Ang tanong pa natin ay Diyos pa ba Siya ng awa kung pati batang musmos ay ipapapatay Niya? Oo, Diyos pa rin Siya ng awa sapagkat ang mga batang walang muwang na ito, kapag sila’y mamamatay ay deretso na sila sa langit. Mas mabuti pa nga na kunin na sila ng Diyos, kahit sa marahas na paraan kaysa lumaki sila sa ubod ng sama nilang  mga magulang. Tiyak kasi, paglaki nila, siguradong gagaya din sila sa pamumuhay ng mga nakakatanda sa napakasamang  lipunan na  iyon. Ang Diyos ay Diyos pa rin ng awa!

R-esponse: Siya nga naman, kapag ang isang tao ay may kanser sa isang kamay, puputulin ito ng doctor dahil siya’y naaawa. Masakit man ang hakbang na ito, ang dulot naman nito ay kaligtasan ng pasyente.

                Panginoon, maraming salamat po, dahil Kayo ay Diyos ng awa. Nagbibigay din kayo sa akin ng pagkakataon para magsisi sa aking mga nagagawang kasalanan; hindi Ninyo ako pinarurusahan agad. Patawarin Niyo po ako sa aking nagagawang pagkakamali. Salamat po dahil ang pasensiya Niyo sa akin ay napakahaba. Sa pangalan ng Panginoong Hesus, Amen.

T-ext: Deut. 12:1-3, 29-31; Deut. 3:6

                

Israel's Harsh Task Masters

My SMART Journal

Bible Reading: Exo. 1-2

S-ignificance: Israel’s Harsh Task Masters

M-essage: “And they made their lives bitter with hard bondage, in mortar, and in brick, and in all manner of service in the field: all their service, wherein they made them serve, was with rigour.” (Exo. 1:14)

Because of fear that the Israelites someday would become a powerful nation, Pharaoh thought of many ways to suppress them. He managed to keep them poor by collecting from them heavy taxes and made them slaves. Because of their alarming growth, the Egyptians afflicted them with their burdens; but the more they afflicted them, the more they multiplied and grew. The more the Egyptians intensified their oppression. The Bible says their masters made the children of Israel to serve with rigour; this means they forced them to work until they break apart. They were so harsh that their cruel oppression made the Israelites’ lives bitter.

A-pplication: Sin is also a harsh taskmaster. It forces us to do things against God but it fails to give us any reward. Jesus warned us of spiritual slavery in John 8:34, “Verily, verily, I say unto you, Whosoever committeth sin is the servant of sin.” Sin, as a cruel master, does not care about us.  Just as the Egyptians’ intent was to afflict the Israelites just to destroy them, to shorten their lives, or kill them, so also is sin to our spirits. But why should we remain in bondage to people or practices that do not really care about us, when Jesus does. Jesus is a kind master; a person who serves the Lord Jesus will be set free (John 8:32). He said, “You shall know the truth and the truth shall set you free (John 8:32).  Jesus is the Truth (John 14:6), we must know Him.

R-esponse: Thank You, Lord that you set me free from my former evil master. My life was made bitter because of sin, but when You came I’ve learned how sweet it is to really live. Now that You are my kind Master, I’d like to serve You with all my heart—Forever. You are my Master and I love You.

T-ext: Exo. 1:14

God Repays Kindness

My SMART Journals

Bible Reading:  Exo. 1-2

S-ignificance: God Repays Kindness

M-essage: Exo. 1:15 -21 is about God’s kindness to Shiphrah and Puah—midwives whom Pharaoh instructed to murder every male child that would be born of every Israelite woman. Though their lives were in danger should they disobeyed the command of the king; yet they feared God more, so they didn’t do as commanded. They were blessed by God in return; their homes were blessed, and He  gave them many children and made their families great.

A-pplication: Sometimes, when we are under pressure, we tend to give in, that we even sacrifice our moral values or even turn our backs to God just to save our faces or maybe, just to fit in some groups. In all of these situations, God sees us. If we deny the faith, He is grieved, but if we stand firm and be faithful to Him, we make Him glad. He repays every good thing that we do. We will soon learn that everything we sacrificed for Him is so small compared to the rewards that we will receive because of the good things that we do for Him. It’s true that God will give us His rewards when we go to Heaven, but it is also true that He gives us His rewards in this present life—just like what He did to Shiphrah and Puah.

R-esponse: Lord, help me to be strong in my convictions. Let my moral values stand strong under pressure. Let me not be moved by anyone or anything when I am standing for what is right and what glorifies Your holy name. In Jesus’ name, Amen.

T-ext: Exo. 1:15-21

God's Divine Providence

My SMART  Journal

Bible reading: Exo. 1-2

S-ignificance: God’s Divine Providence

M-essage: Exo. 2:1-10

                How could God arrange everything in our sinful world when every one of us has his own will? It amazes me how God worked this out, so that Moses’ own mother was the one who was asked to bring him up. She was even paid by Pharaoh’s daughter for this much desired task. Everything in this story was divinely timed and arranged. This is the providence of God. To Him, nothing happens by chance. Nothing is impossible with Him; He can do what He wants to do. He can even move in the lives of people who don’t submit their will to Him.

A-pplication: Through God’s providence I was put into this ministry. I believe that nothing happens by chance. My life was already planned by God before I came into being. He does not commit mistakes, everything is in order.

R-esponse: Lord, thank You because my life and my ministry is not a mistake. In Your providence, I am what I am and I am where You want me to be. It is Your hand that guides me; I know I am not wasting my life. Thank You, Lord, Amen!

T-ext: Exo. 20:1-10

God Is A God Of Covenant

My SMART Journal

Bible Reading: Gen. 15

S-ignificance: God Is A God of Covenant

M-essage: God promised to give Abraham the land of Canaan, but have to wait for some years until the iniquity of the Amorites is full. The Israelites will be slave of Egypt for 400 years (maybe for a reason—to prepare them), at the same time God was waiting for the sins of the Amorites to be full before God would punish them and to drive them out from the land due to their unrepentant attitude towards the patience of God.

                Here, I see God making a covenant with Abraham. Gen. 15:18-21. “Nangako ako na ibibgay sa lahi mo ang lupaing ito, mula sa hangganan ng Egipto hanggang sa ilog ng Euphrates, kasama ang lupain ng mga Cineo, Cinezeo at Camoneo, ang mga heteo, Perezeo at Rafaita gayon din ang lupain ng mga Ammoreo, Cananeo, Gergeseo at Jebuseo.”

                Why did God have to make a covenant? Why does He have to bind Himself with His words just to bless man who obey Him. This thing amazes me!

A-pplication: Many times I ask God many things for my life. I ask Him of the many things I need. I know He is a God who meets my needs but many things that I pray for have not yet materialized. Now, I am reminded that the problem is not with God who is more than willing to bless me. I realize that most of the problem is on my part. As in this passage, I see that a covenant has two parts: God’s part (to be faithful with His promise) and man’s part, (to obey Him, to do His will and be pleasing unto Him). I realize today that I am not very serious with my part of the covenant.

R-esponse: let me be particular today with my devotionals. Since I’ve learned the beauty of covenant today, this day, Sept. 21, 2007, I make a covenant with God to take my devotionals seriously.

Lord, please help me to become an obedient servant and child of Yours. Help me to do my part of the covenant faithfully as long as I live, In Jesus’ Name, Amen.

T-ext: Gen. 15:18-21